Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Το δάσος ήτανε μακρύ

μακρύ , πυκνό και μαύρο

 

Η αγριάδα και η ομορφιά

σιμά μου προχωρούσε

μέσα στο δάσος το μακρύ

μακρύ και μαγεμένο ,

με φώναζαν - και δίκαια -

βασιλιά από άκρη σε άκρη.

 

Μα και οι Βασιλιάδες έμαθα

ποτέ δεν τα χουν όλα

 

Εγώ ο μεγάλος και τρανός

των ζώων βασιλεύς

μονάχος επροχώραγα,

 

Μονάχος , μες το δάσος ...;.


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

ΨΗΛΑ.

Ζούσα ψηλά, πολύ ψηλά,

τόσο ψηλά φοβόσουν,

φοβήθηκα ο έρμος ,ο καλός,

και κάτω κατεβαίνω.


Κάτω χαμηλά, πολύ χαμηλά,

καθόμουν και κοιτούσα,

κοιτούσα μα λίγο έβλεπα,

κοιτούσα και αναπολούσα

την όραση να χα από ψηλά

που στ ΑΠΕΙΡΟ χανόσουν.


Μα ο καιρός με κούρασε

-δεν ήθελα να φύγω-

συνήθισα χαμηλά και λίγο πια να βλέπω,

συνήθισα πολλά και αλλά πολλά ,

το άδικο και το άσχημο δε με απωθούσαν άλλο.


Μέσα στις έγνοιες τις πολλές!

Ψηλά πια δεν κοιτάω ,

τα υλικά τα αγαθό σκοπό μου τα έχω κάνει.

Μα μες στον βαθύ τον υλισμό

αβάσταχτος ο πόνος,

ο πόνος να είσαι χαμηλά

και πάνω να μη βλέπεις.


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

ΚΛΟΥΒΙΑ

Τα σίδερα και τα κλουβιά ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?>

δεν φτιάχτηκαν για Άντρες

 

Σαν το πουλί πετά ψηλά

σαν τίγρη κυνηγάει

σαν ψάρι στον Ωκεανό ευχάριστα γλιστράει.

 

Χιλιάδες χρόνια αλλάξανε τον άντρα το ζωώδη,

μα όσα και αν περάσουνε ποτέ δεν θα αλλάξει,

μες στην καρδιά του εκεί βαθιά,

πάντα θα αλυχτάει

και απ τα ασημένια τα κλουβιά,

λοξά κρυφοκοιτάει!


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

Η ΕΝΟΤΗΤΑ (1)

΄΄Γεια σας΄΄ τους λέω φίλοι μου

κανείς δε με κοιτάζει,

οι άνθρωποι χωρίστηκαν

 σε χίλιες δυο ομάδες.

ΝΟΥ με τα  χίλια τα καλά

μυαλό ευλογημένο

στον άνθρωπο υπενθύμιζε

πως και η καρδιά υπάρχει.

Ποτέ να μην ξεχνάει

πως είναι με το κάθε ΟΝ

κύτταρα  στο ίδιο σώμα.

Αδέρφια μου αθάνατα,

Αδέρφια μου να ζείτε,

στον άνθρωπο υποδείξετε

 πως όλοι ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ

και να ‘ρθει η Ενότητα, η Τρισευλογημένη !!!


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

Η ΜΟΡΦΗ

Μέσα στο θόρυβο

Μέσα στο άγχος

Μες στη βαριά καθημερινότητα

κανείς δεν ακούει τον Ωκεανό της ΨΥΧΗΣ,

που μας καλεί αιώνια.

 

Δεν ακούει γιατί δεν μπορεί ;

Δεν ακούει γιατί δεν θέλει;

 

Η μαγεία της συνήθειας,

αλυσίδες χοντρές φοράει

΄΄Σπάστε τις αλυσίδες΄΄

βροντοφωνάζει ακούραστα η φωνή της Σιωπής

΄΄Γεμίστε την ύπαρξη σας με το Αθάνατο Νερό΄΄

 

Το νερό της Αγάπης

που άφθονο σας δίνω

το νερό της Γνώσης,

που μέσα μας ρέει

το νερό της Αυτοθυσίες,

που διατρέχει το Ατέλειωτο ΣΥΜΠΑΝ.

 

Κωφεύει η μορφή  στο κάλεσμα

κωφεύει στο αιώνιο, την άφθαρτη δύναμη,

γλυκιά η ύλη, γλυκιά και μαγεμένη

στο πέραμα του χρόνο βαθιά τα θεμέλια της.

 

Ακίνητος ο Ωκεανός της ψυχής περίμενε,

η βαθιά αγωνία ΔΕΝ χαράκωνε την γαλήνη του.

 

Ήξερε το παρελθόν,

αγωνιούσε για το παρόν,

μα ήταν βέβαιος για το μέλλον,

όπου ο πόνος αργά αλλά σταθερά

θα αποκαλύψει την Αιώνια Ευτυχία.


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

ΕΙΡΗΝΗ

Η ομορφιά και η αρχοντιά,

η θάλασσα και ο ήλιος,

σιμά - σιμά πηγαίνανε στο θεϊκό το θρόνο.

 

Πολλά δε θα ζητούσανε

ένα , μονάχα ΕΝΑ!

 

ΕΙΡΗΝΗ πολυπόθητη

ειρήνη παγκοσμίως

ειρήνη σ όλους τους Υιούς

του Αιώνιου ΠΑΤΕΡΑ.

 


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Η Γη γυρνάει μόνη της

η παίρνει και βοήθεια;

 

μα να, χτυπάει μόνη της

μονάκριβη, η Αιώνια Αλήθεια.

 

Το θειο το φύσημα

από την πρώτη μέρα

σε κίνηση την έβαλε

για να ΄βρει την Αλήθεια

 

Σβούρες πολλές και αν έκανε

και άλλες πολλές θα κάνει

γιατί η Αλήθεια αν και κοντά

όλοι μακριά τη ψάχνουν.

 

Είναι κοντά, πολύ κοντά

βαθιά μες στην καρδιά μας

ασύνειδα χτυπάει πολύ,

συνειδητά καμία!

 

Και το μεγάλο μυστικό κρυμμένο παραμένει ...; ...;.

 


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ

Όλες σιμά καθότανε

στο θρόνο του κοντά,

Ψυχές μεγάλες φωτεινές

παιδιά, του ΕΝΟΣ Πατέρα

 

Μα από την Αγάπη του

και από την Στοργή του

βαριά απόφαση έβγαλε , ο θεϊκός ΠΑΤΕΡΑΣ

 

Σε ύλη να μπλεχτούνε

και μαύρα σκοτάδια και πυκνά

να είναι η παρέα

του καθενός απ΄ τα παιδιά του στοργικού ΠΑΤΕΡΑ

 

Συμπαντικό μυστήριο!!!

χωρίς αρχή και τέλος

παρά μονάχα ευσπλαχνικούς

καλοσυνάτους Νόμους,

που δείχνουνε μέσα στη βαριά

της ύλης περιβάλλον

το μονοπάτι το μακρύ, που κάθε ένα παιδί

μονάχο του πρέπει να βρει

και πίσω  να επιστρέψει

ΟΧΙ παιδί, άλλα ώριμη

ΕΛΕΥΘΕΡΗ Ψυχή.


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

ΟΙ ΦΩΝΕΣ

Ήμουν βράδυ στη βεράντα

μια βραδιά μελαγχολική

και χτυπούσαν σαν καμπάνα

οι φωνές μες στη Σιωπή.

 

Μου ελέγαν πάλι και πάλι

΄΄Γιάννη κοίτα πιο μπροστά΄΄

ρίξε εμπρός ματιά μεγάλη,

που να βοηθάει τη στενομυαλιά

 

Ξεχνά εγωισμό και ίδια!

ξέχνα κτήματα και λεφτά

και ξεχύσου στα σανίδια

του θεάτρου της Ζωής

 

ΟΧΙ για εγωιστικά παιχνίδια,

μα για ΑΓΑΠΗ Αληθινή

 


Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ

Μες στα αστέρια που κοιτάω

ξενυχτάει η καρδιά,

και για ύπνο δεν πηγαίνει

είναι απόλαυση βαθιά,

να κοίταζες το καθένα

μακριά στον ουρανό,

και όσο τόσο το κοιτάζεις

πιο κοντά έρχεται αυτό.

 

Έρχεται στη μαύρη νύχτα

να μου πει το μυστικό,

που κρατεί βαθιά η νύχτα

και ο Πανάγαθος Θεός.

 

Μου το λέει και θαμπώνουν

τα άστρα τα πιο μακρινά

και ο ουρανός κοντεύει

να μπει μέσα στην καρδιά,

γιατί άκουσε και αυτός

το μεγάλο μυστικό,

 

πως βαθιά μες στις καρδιές μας

κρύβεται όλος ο Θεός.

Profile

giannhw Ιωάννης
Βεροια
Το προφίλ μου

Ημερολόγιο

Σεπτέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

Tags

Αρχείο

Powered by pathfinder blogs